අරුම පුදුම සෙනෙහෙ කොලේ


මේකනම් වැඩිය දිග නැති පුංචි කතාවක්.කතාව පුංචි හින්දා වැඩියම වටේ යන්නේ නැතුව කෙලින්ම කතාව කියන්න පටන් ගන්නම්කො.

අපි ඉතින් තෘතීයික අධ්‍යාපනය ලබන කාලේ නැවතිලා හිටියේ ඒ පළාතේ තිබුන බෝඩිමක තමයි.අවුරුද්දකින් විතර තමයි හොස්ටල් එකට යන්න හම්බවුනේ.ඔය පළාතේ සාමාන්‍යයෙන් කාන්තා ගහනය වැඩි පලාතක්.ඒ මොකද කියනවනම් රස්සාවල් කරන්න ලංකාවේ හතරදික්බාගෙන්ම ඔහෙට ඇවිත් නැවතිලා රස්සාවල් කරනවා නොවැ.ඉතින් උනන්දුවක්,උවමනාවක්,කැපවීමක් තියනවනම් ඔය ඈයන්ගෙන් කෙනෙක් දෙන්නෙක් ආදරේ කරන්න හොයා ගන්න එක අමාරු නෑ.ඇයි ඉතින් ඕනෙම මොඩල් එකකින් ඉන්නවා නොවැ හෝ ගාල.

ඔන්න අපි හිටපු බෝඩිමේ ඉන්නේ අපේ බැච් එකේ 5 කුයි අපිට ඉහල බැච් එකක 5 ක්,6 ක් විතර කාණ්ඩෙකුයි තමයි.ඔය කාණ්ඩෙ අපි එක්ක සෑහෙන්න හිත හොඳයි ඉහල බැච් එකක උනත්.ඔය හවසට එහෙම රා ඩිංගිත්තක් හෙම පානය කරලා එන්න එකට නොවැ යන්නේ ඒ කාලේ.ඔයින් එක්කෙනෙකුට අපි කියමුකෝ “පබිලිස් “කියල.මිනිහනම් හතර රියන් වෙච්චි  අර නිකන් රාමනායක වගේ නළු බට්ටෙක් තමයි.ඒ කාලේ බදිනවාමයි කියලා ප්‍රේම කරපු ගෑනු දැරිවියෝ කීප පොළක්ම හිටියා. තව කෙනෙක් තමයි “අබ්‍ර කඩබ්‍රා පූකස් පූකස්”.ඔච්චර දිග නමක් ඉතින් කියන එක අමාරු නිසා ලේසියට පහසුවට ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙලා හිටියේ “අබ්‍රා” කියලා.අබ්‍රා නම් එච්චර උසත් නැති,මහතත් නැති හාල්මස්සෙකුට වඩා ඩිංගීත්තක් මහත දෙහෙත හාදයෙක් තමයි.අබ්‍රාගේ ඒ දවස්වල ආදර්ශ පාඨය තමයි “බඩුනම් බස් වැනිය,එකක් මිස් වුනොත් අනෙකේ යා හැකිය.”හැබැයි ඒ සම්මජ්ජාතියේනම් අබ්‍රාට අර අනික් බස් එකනම් හම්බ උනේ නෑ.

ඔන්න දවසක් අබ්‍රයි පබිලිසුයි කොහේ හරි ගිහින් ගොම්මන් යාමේ බෝඩිමට එමින් ගමන හිත ගිය ගැටිස්සියෝ දෙන්නෙක් දැකලා තිබුනා.දැක්කනම් මොකද පොඩි කතා බහක් එහෙමත් දාලයි දැන් මේ ඇවිත් තියෙන්නේ.කොහොමත් ඔය පබිලිස් ගැටීස්සියන්ට කොකම් පාන්න හෙම දස්සයි.කොහොමින් කොහොම හරි දැන් දවස් කීපයක්ම මේ ඩබල හවසට යනවා,අර හිත ගිය ගෑනු දැරිවියෝ දෙන්නා බලල එන්න.අපිත් ඉතින් ආපහු ආවම අහනවා දවසේ ප්‍රගති සමාලෝචනය කොහොමද කියලා.මේ හාදයෝ කියන්නේනම් දැන්නම් ඉතින් වැටුන නොවැටුන ගානයි කියලා තමයි.හැබැයි ඔය සැදෑ සවාරිය යනවා දැකපු වෙන යාලුවෙක්නම් කිව්වේ කෙල්ලෝ දෙන්නා පාර ඉස්සරහින් යනවා,අබ්‍රයි පබිලිසුයි පස්සෙන් යනවා ,ඔය මැද්දෙන් ලේලන්ඩ් බස් එකක් උනත් යන්න ඉඩ තියනවා කියලා.

සතියකට දෙකකට පස්සේ හවසක දෙන්නා තෙලේ බැද්ද පපඩම වගේ හිනා වේගන එනවා මෙන්න බෝඩිමට.ඇවිත් අපි කට්ටියටම අඬ ගහගත්තා.බැලින්නම් මේ දෙන්නට ආදර හසුනක් දීල නොවැ අර බාලිකාවෝ දෙන්නා.කට්ටිය වටකරගෙන හරි උජාරුවට දැන් අබ්‍රා ලියුම කියවන්න පටන් ගත්තා.
“නම නොදන්නා අයියලා දෙන්නා වෙත ලියමු”

පුහ්,බලහල්ලකෝ පටන් අරන් තියන ලස්සන.එක හිනා කටයි දෙන්නගේ.අපි බලන් ඉන්නවා මේ පැණි බේරෙන ලියුමේ තියන ඒවා දැනගන්න.හැබැයි ඔන්න ඊ ළඟ තත්පරෙන් අබ්‍රා ලියුම අකුලලා හංග  ගත්තා.”මේක අපි බලල පස්සේ කියන්නම්” කියලා.යකෝ දැන් මේක හරි කෙළියක්නේ,අපිට එන්න කියල මේක දැන් හංග ගන්නේ.දැන් කීප දෙනෙක් පැනලා පොරකාල අදාල ගනිපි ලියුම් කරදහිය.අරගෙන කියවනවා මේ ආදර හසුන.

නම නොදන්නා අයියලා දෙන්නා වෙත ලියමු.
අනේ බොල සෙවලයෝ,බොලා වගේ උන් නැතුවට අපිට ඉන්නවා රටක් වටිනා කොල්ලෝ දෙන්නෙක්.හරියට මෙතන හතර රියන් සහ දෙරියන් වගේ එනවා කෙල්ලන්ට බැල්ම දාන්න………………………………………………….

සේරමනම් මතක නෑ , ඔන්න ඔහොම තව දිගටම තිබුන පෙම් පණිවිඩයක් නොවැ ලැබුනේ.දැන්නම් ඉතින් මේ දෙන්නම නැව් නැගලා ලෝකේ වටේ යනවා නොවැ රස්සාවට.අබ්‍රාටනම් අර අනික් බස් එක වෙන රටකින්වත් අල්ල ගන්න බැරිවෙලා තාම.

Advertisements

6 thoughts on “අරුම පුදුම සෙනෙහෙ කොලේ

ගල්ද මල්ද සමසිතින් පිළිගනිමී. වාරණ නොමැත.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )